Alexandra Rouppe van der Voort

Alexandra Rouppe van der Voort is een zeer bijzondere kunstenares, een kunstenares klein van stuk maar groots in haar talent. Geboren en getogen in Vught, Brabant ontdekte zij de wereld om haar heen zoals weinige van ons deze kunnen ervaren. Het schepte een magische, fantasierijke wereld waarin haar talenten vertaald konden worden. Zo heeft ze gestudeerd aan Academie Minerva te Groningen en aan het  Amsterdamse Sandberg Instituut en liep ze stage bij het vermaarde Madame Tussaud in Londen. 

Haar werken hebben gehangen in diverse vooraanstaande galleries en musea waaronder het Van Abbe Museum in Eindhoven en de galeriebeurs Art Forum in Berlijn. Veel aandacht kreeg ze in de media door haar werk "Ode aan mijn vader". Tevens ontving zij in 1997 de Aanmoedigingsprijs voor beeldende kunst van de Stad Amsterdam.

Wellicht heeft haar bijzondere leven en het "anders zijn" haar liefde gecreërd voor Michael Jackson. 
Ook hij  was anders maar was daarom wellicht zo succesvol. 



Haar Ode aan Michael

When Michael Jackson died last summer, I first could not believe it, a feeling many others share. It was the saddest birthday message I ever got. After 24 hours tears started streaming out of my heart, and an emotional summer had started. 

To me, Michael Jackson is a beautiful sun of loving and empowering energy. He really gives me a warm heart, an open heart. He makes me cry which I see as healing the pain I have to carry in my own life. He opens pain and is able to console, because I think he has been sharing so many different emotions of his life to the world. While listening to his voice I felt for many times expressions of universal deep emotions. I believe that is an enormous and really beautiful present for the world which we have to take care of with joy, honesty, warmth and attention. I cried for him as well, because I believe I can understand part of the pain he had to carry.
His music is wonderfull, it keeps me dancing all the time, Michael Jackson keeps me singing and going on, he is a big sun of love and art.

There are so many songs of Michael that I love, the album 'Invincable' has really beautiful ballads, and his young songs like 'Music and me', 'I'll be there', 'With a child's heart' and 'Too young' give me shivers. The power of dancing in his music, to feel his voice, is big. I think 'They don't care about us' is an important song, and I love 'Remember the time', and 'Rock me', 'Fly away', 'Dangerous', and 'Don't stop till you get enough', I can't get enough, no never. I am so happy I can feel his voice in my heart. He is a loving inspiration to me. I love his eyes, a loving expression in his face,
I love his face, young and older, all the time. 

Thank you Michael in heaven on earth, I love you. Alexandra

Meer kunstwerken met betrekking tot Michael Jackson zullen te bewonderen zijn op 
de MJJ Art Gallery op 29 augustus 2010. 

We wachten geduldig af...



























Voor meer info









                                                       

                     

                                                        Dit is een video-still uit haar eerste film Papilio contactus                                                           viridis waarvan de dvd afgelopen mei op aarde 'gelanceerd' is. 

Papilio contactus viridis is een intrigerende bewegende foto; een korte film over gevoel, aandacht en liefde. In de hoofdrol Papilio, een groene vlinder, proevend aan de geneugten en grenzen van het leven, op zoek naar de lichtheid van het bestaan. Alexandra Rouppe van der Voort; ‘Op een goed moment werden de onbeantwoorde verliefdheden mij te veel. Ik transformeerde mijzelf tot vlinder, en maakte op die manier spelenderwijs contact met mijn buik, het centrum van gevoel wat verlangde naar rust. Dat bracht troost, plezier, uitlaatklep en  liefde.’ Papilio contactus viridis is de eerste film van Alexandra Rouppe van der Voort. De basis van deze film ligt in haar schilderijen en foto’s. Een verlangen om passie directer te beleven zette haar ertoe om haar beelden ‘te laten dansen’. Op die manier veranderen ze niet alleen van ‘plaats’, maar gevoed door klanken, wordt ook de 'stilte' in beweging gebracht. Contact makend met de wereld om haar heen, wordt de vlinder gedragen door een concert van de natuur. Het is de muziek die de zwaarte van het aardse leven met vleugels doet ‘oplichten’; als ‘van de grond gedragen’, en ‘uit het donkerte getrokken’. Licht door de film, belicht op het scherm. Waar is het licht? Papilio zoekt.